Verdwenen in de kledingkast

Geen categorie
25

Eigen werk ‘Bloedend hart’

Er zijn lezers die mij hebben gemist. Ik kreeg berichtjes van mensen die zich ongerust maakten. ‘Ben je er nog? Is er iets aan de hand? Ben je ziek? Waarom is er geen blogpost meer?’

Er was zelfs iemand die vroeg of ik was verdwenen in de kledingkast. Grappige vraag naar aanleiding van mijn laatste blogpost ‘Overzomeren’
Ik ben niet verdwenen in de kledingkast hoewel er nog steeds wat werk te doen is. Later.

Van al die reacties werd ik blij. En eerlijk gezegd heb ik het schrijven en het contact met jullie ook gemist. Ook digitale vriendschap kan bestaan. Dat wordt door deze berichtjes weer eens bevestigd.

Het is ook ongebruikelijk dat ik al een week of zes niets meer op mijn blog heb gepost terwijl ik daarvoor wekelijks op donderdagochtend rond de klok van negen mijn verse stukjes liet uitvliegen. Ik heb mij een beetje teruggetrokken. Alles wat op een lager pitje gezet. Soms is dat nodig. Pas op de plaats. Nu had ik het nodig. Toch heb ik zo nu en dan geschreven, ook geschilderd en was ik even aanwezig op social media.

Ik was moe, heel erg moe. Waar ik voorheen door bleef gaan, heb ik het nu anders aangepakt. Uiteindelijk toch geleerd beter naar mezelf te luisteren. Ik wilde even niets meer op uur en tijd. Alleen nog op gevoel mijn dagen indelen.

Nog altijd wonend op het park en dat voelt soms toch wat moeilijk, vraag ik mij steeds vaker af: ‘Wat wil ik nou nog doen? Wat is mijn doel precies? Heb ik nog een doel?’ Een huis met ruimte voor een atelier is nog steeds niet gevonden. Wat wil ik dan nu op deze plek nog doen? Langzamerhand werd het mij wel duidelijk dat ik niet zonder doek en kwast kan. Ik wil blijven creëren en daarnaast mij verder ontwikkelen met lessen, kijken naar kunst, musea bezoeken, studeren en vooral ook schrijven.

Grote doeken kan ik hier niet maken, misschien wel met mooi weer buiten. Ik kan dus kiezen voor series van klein formaat of kwast en doek tot ooit weer eens aan de kant zetten. Dat laatste is geen optie. Dat ik wil schilderen staat buiten kijf. Ik heb al kleine doeken ingekocht, extra potten verf, spalters en baklijsten. Alles om meer nieuw werk te maken. Dat te kunnen laten zien als ik weer een atelier heb.

Ook over deze website heb ik veel nagedacht. Wil ik ermee verder? Of wil ik er meer professionaliteit aan geven? Er is weer het een en ander veranderd en toch is de site nog steeds niet zoals ik ‘m wil voor de toekomst. Ik heb besloten een andere te laten maken. Zelf wil ik schilderen en schrijven. Alleen daarmee bezig zijn. Niet hoeven uitzoeken hoe alles moet, dat kan iemand anders vast beter. Het duurt wel nog even voordat de website klaar is. Ik houd jullie op de hoogte.

Voor de nieuwe site heb ik alvast een fotoshoot gedaan. Voor het eerst in mijn leven. Buiten met mooi weer. Wat was dat leuk! Meteen ook alle schilderijen en inktportretten laten fotograferen. De foto’s staan natuurlijk al op deze website. Ben er heel blij mee.

Helemaal afgezonderd heb ik mij niet. Met Man leuke uitstapjes gemaakt hoewel ik in die tijd natuurlijk nieuwe blogpost had kunnen schrijven. Niet gedaan. Die uitstapjes, de prikkels en ontspanning had ik meer dan wat ook nodig in plaats van binnenshuis met de laptop aan tafel zitten en schrijven. Ik zeg het eerlijk.

Heb een galerie bezocht. Een beeldentuin. Twee musea.

b8bdc9a8-43e4-497a-b81e-6180cd1cc439

Zelfportretten van Philip Akkerman in Kasteel Ruurlo

We zijn uiteten geweest met lieve vrienden. Met weer anderen samen geluncht. En ik heb eindelijk weer een paar boeken gelezen. Normaal gesproken is lezen voor mij een dagelijkse bezigheid, maar het lukte niet meer. Het is voor mij totale ontspanning. Maak mijn hoofd leeg, slaap beter en voel me rustiger. Nu had ik er de rust voor. Weet weer hoe ik het heb gemist.

Ik wilde er even tussenuit. Twee weken vakantie ingepland. Het zijn er zes geworden, maar ik ben er weer.

 

 

 

 

Vorig bericht
‘Overzomeren’
Volgend bericht
Anoniem

28 reacties. Reactie plaatsen

  • Welkom weer terug en ik hoop dat je genoten hebt van de 6 weken vakantie! xxx

    Beantwoorden
  • Klinkt als heerlijke weken van bezinnen. Goed dat je zowel kwast als pen blijft gebruiken. Je thuis zit in jezelf, niet in de tijdelijke plek waar je woont.
    Ik heb gemakkelijk praten, woon al meer dan dertig jaar in een warm huis met heerlijke tuin. Toch heeft ook die plek wel eens minder als thuis gevoeld, toen was ik mezelf kwijt.
    Fijn om weer van je te zien.

    Beantwoorden
    • Ellie Schmitz
      mei 31, 2019 10:19 am

      Het was fijn een langere pauze te nemen, Margo. ‘Thuis’ zit in jezelf, maar op deze plek voelt het toch anders, mis de warmte om in te koesteren, dat kan pas met mijn eigen kleuren en spullen. In elk geval geldt dat voor mij, pas dan heb ik mijzelf weer terug….maar natuurlijk maak ik evengoed ook hier ‘thuis’, alleen anders.

      Beantwoorden
  • Een eerlijk, open, echt Ellie-verhaal!!! Fijn dat je er weer bent. Knuffel. Marleen

    Beantwoorden
  • Het lag op het puntje van mijn pen om dezelfde vragen te stellen als in jouw eerste alinea staan. Heb je gemist, maar vermoedde al dat je rust en afstand wilde. Misschien door voorgaande eerdere berichten. Creativiteit zal je helpen, vermoed ik.

    Beantwoorden
    • Ellie Schmitz
      mei 31, 2019 10:24 am

      Het is zo fijn om te lezen dat je gemist wordt, ook digitaal kan dat dus, ik had het zelf ook al geschreven. Fijn dat ook jij aan mij hebt gedacht Karin. Ik zou jou ook missen 😊 het was nodig en goed mij een poosje wat meer terug te trekken.

      Beantwoorden
  • Anne Vellinga
    mei 30, 2019 12:46 pm

    Fijn Ellie, heerlijk dat je weer energie vond om je levenswandel met ons te delen in een mooie, openhartige bezinning.

    Beantwoorden
    • Ellie Schmitz
      mei 31, 2019 10:27 am

      Anne, het is zo fijn dat jij en de andere lezers hier en op Facebook, ondanks mijn langere afwezigheid, ook weer zijn. Dat doet goed en geeft energie en blijheid!

      Beantwoorden
  • Ik snap zo’n tijdje rust en bezinning wel. Vandaar dat ik wel begreep dat er zoiets speelde. Mooi dat je de draad weer oppakt.

    Beantwoorden
    • Ellie Schmitz
      mei 31, 2019 10:29 am

      Mies, ik moest gewoon even wat minder ruis om mij heen. Het is zo fijn te lezen dat jij en anderen zich daar iets bij voor kunnen stellen en gewoon weer hier ‘binnenkomen’ als ik er weer ben. Dank!

      Beantwoorden
  • Jannie Harmsen
    mei 30, 2019 4:57 pm

    Ik zag je af en toe ‘langskomen’ Ellie, dus ik maakte me niet echt zorgen. Ik vermoedde al dat je gewoon je ‘ding’ aan het doen was. Volgens mij pak je het goed aan, er is geen moeten, maar wel een volgen van je hart. Liefs!

    Beantwoorden
    • Ellie Schmitz
      mei 31, 2019 10:33 am

      Inderdaad, af en toe ging ik even op het digitale pad, voor de rest een beetje teruggetrokken bezig geweest. Ik zag jou dan ook wel eens, Jannie 😊 fijn elkaar ook hier weer te ontmoeten ❤️

      Beantwoorden
  • Die vraag “Wat wil ik eigenlijk nog” of Wat wil ik hiermee” komt bij mij ook heel vaak naar boven borrelen. Zelfs de vraag “Wat is het nut hier eigenlijk van”.
    Tegenwoordig zeg ik dan tegen mezelf dat ik dit wil omdat ik er blij van word. Dat is dan ook meteen het nut ervan.

    Beantwoorden
    • Ellie Schmitz
      juni 3, 2019 2:12 pm

      Over het nut denk ik niet na, Wilma. Soms komen de vragen vanzelf bij mij op, misschien om mezelf, bijna altijd thuis en veel alleen, scherp te houden. Maar altijd weer voel dat ik gewoon wil schrijven en schilderen, word er ook blij van.

      Beantwoorden
  • athy van meerkerk
    mei 31, 2019 5:12 pm

    Wat een mooie stap vooruit, je dagplanning even loslaten en zien of rust geboden is of actie. Ik doe dat al jaren en heel soms inderdaad, is daar de angst dat je dan misschien een terug getrokken leven niet meer in actief kunt omzetten.
    Maar nee, die geraniums komen niet dichterbij.
    Ik denk dat er wijsheid voor nodig is om rust te creëren waar nodig en rustig af te wachten wanneer het weer naar boven borrelt, die actie.
    Want borrelen zal het altijd weer opnieuw.
    Spannend, een nieuwe website, wij, jouw volgers en vrienden wachten rustig af. Dag lieve El.

    Beantwoorden
    • Ellie Schmitz
      juni 3, 2019 2:21 pm

      Athy, wat een mooi en wijze en ware reactie van jou. Het leven leert, ik leer, ook om rust te nemen. Ik wens het iedereen toe, even niets, alleen dat wat je op dat moment blij maakt. ❤️

      Beantwoorden
      • Dat voelt goed he? Ook ik ben soms bang dat alles wegzakt, maar luisteren naar lijf en ritme is veel belangrijker dan aan een agenda vasthouden terwijl je erg moe bent.
        Fijn je weer te zien, Ellie <3

        Beantwoorden
        • Ellie Schmitz
          juni 5, 2019 9:41 pm

          Marjolein, leuk dat jij hier weer even langskomt. Het is waar, luisteren naar lijf en leden en naar een bepaald rime dat goed voor ons is. Gelukkig kan ik dat steeds beter! xxx

          Beantwoorden
          • Net terug van een fantastische vakantie Ellie, en even alles bijgelezen.
            Ja, luisteren naar je lijf is goed, het maakt je hoofd ook rustiger.
            Fijn dat het steeds beter lukt xxx

  • Hoera!
    Je werd al gemist.
    En dat van die pauze zo nu en dan > lekker doen. Ik weet er alles van 😉

    xx

    Beantwoorden
    • Ellie Schmitz
      juni 3, 2019 2:17 pm

      Ik ben er weer, Ka! Dat voelt zelfs als ‘hoera’ 😉 het is fijn te weten dat zo’n pauze kan en alle lieve lezers er ook gewoon weer zijn, dat doet goed xx

      Beantwoorden
  • Blijf je volgen Ellie.🌞🐝🌼🐝🌾

    Beantwoorden
  • […] nog grappig en kwam ook in het openbaar. Is zelfs de titel voor mijn post van vorige week geworden Verdwenen in de kledingkast En daar gaat het deze keer over. Openbaar de reactie (lees: sarcasme-kritiek-minachting) onder mijn […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden

Menu