Kunst in huis bedrijf ziekenhuis

Hoe een bezoek aan het ziekenhuis een humoristisch staartje krijgt

Leven

Is de ‘witte-jassen-dag’ nauwelijks twee weken geleden, kom ik toch weer in het ziekenhuis terecht. Ik heb al een hele poos last van een luchtweginfectie en na een paar kuurtjes met die vermaledijde pillen is het iets verbeterd, maar ik hoest nog steeds de longen uit mijn lijf.

Ziekenhuis
Op weg van de parkeerplaats naar de ingang komt een man naast mij lopen.
‘Lekker weertje, hè?’
‘Jazeker’.
‘Ik kom nu hier op bezoek. Vorig jaar was het wel anders.’

Ik reageer niet. Voel aan alles dat de man zijn verhaal kwijt wil.

‘In juni is mijn vrouw overleden. We kwamen voor een longfoto en na een uur wisten we al dat zij kanker had, uitgezaaid en niet meer te behandelen. Ik mis haar verschrikkelijk, maar ja, wat kun je eraan doen, zo is het leven. Ik ga maar gewoon door.’

Ik ben met stomheid geslagen, kan geen woord meer uitbrengen als ‘wat erg, het allerbeste met u.’ Ik ben op weg naar de radiologie. Waarvoor? Juist. Er worden longfoto’s gemaakt. Hoe kan het dat deze man naast mij komt lopen en vertelt over zijn vrouw die voor longfoto’s naar het ziekenhuis kwam en ik nu ook op weg ben naar de radiologie om longfoto’s te laten maken. Bizar. Eerlijk gezegd word ik er wel wat onrustig van.

Gelukkig ben ik snel aan de beurt en met een kop koffie in het restaurant laat ik daarna even alles bezinken. Dan ga ik op weg naar de bouwmarkt. Altijd leuk. Ik weet precies wat ik hebben wil, maar om het meteen te vinden is soms nog een hele klus.

Het is een zoektocht in de bouwmarkt
Zo een twee drie zie ik nog niet waar ik zijn moet en ook zie ik niemand die mij helpen kan. Na een paar gangen is daar dan toch eindelijk een medewerker.
‘Kunt u mij vertellen waar ik een tacker kan vinden?’
‘Sorry mevrouw, ik ben niet van de winkel, maar daar om de hoek zit iemand en kunt u het vragen.’
Ik struikel over zijn troep op de grond, hij grijpt mij bij de arm, houdt mij nog net staande.

Om de hoek zit inderdaad een jongeman achter een balie.
‘Weet u misschien waar ik een tacker (grote ogen), u weet wel een nieter, kan vinden?’
‘Daar ergens’ en hij zwaait een beetje in de lucht en naar links.
‘Bedankt, dan zal ik het wel vinden.’

Zie het ding niet. Elektrische boormachines, groot en nog groter, accu boormachines, accu schroevendraaiers, schuurmachines en nog veel meer. Ook aan een groot deel van de wand allerlei boortjes en opzetstukken voor óp een boormachine. Alles van Black en Decker, maar geen eenvoudige nieter.

In de volgende gang vraag ik nog eens aan iemand die daar aan het werk is.
‘Kunt u mij zeggen waar ik een tacker kan vinden?’
‘Neen, sorry mevrouw, ik werk hier niet.’
‘Nou, dan zoek ik verder.’
‘U moet letten op felgroen in de kleding.’

Ha, daar loopt een man en hij draagt een zwart met fel groen t-shirt. Hem moet ik hebben. Ik vlieg op hem af.
‘Ik zoek een tacker, waar kan ik die vinden?’
‘Ik ben niet van hier, ik bezorg een pakket.’

Een beetje grijnzend draai ik mij om. Al drie mannen aangesproken en alle drie werken zij niet in de bouwmarkt. En van de vierde man met armzwaai naar boven en links word ik ook niet wijzer, maar weggaan zonder tacker is geen optie.

Eindelijk gevonden
Ik loop nog eens langs de Black en Deckers en plots zie ik ze. Hoog bovenin van een of ander onbekend merk hangen er twee aan de wand. Zo hoog dat ik er absoluut niet bij kan. Een krukje is niet voorhanden. Raar toch in een bouwmarkt, die worden er wel verkocht. En helemaal onderin in een bakje zie ik er ook nog een. Nu kan ik zelfs kiezen uit drie. Maar zaak is het die medewerker nog zien te vinden die voor mij hoog bovenin reikt. Het geluk is met mij. Een man in een felgroen t-shirt komt met een klant naar de losse boortjes. Ik wacht geduldig af want juist deze man moet mij helpen. Waarom?

Toen
Een paar jaar geleden, nog wonend in het andere huis, kwam ik vaker bij de bouwmarkt. Ik kwam er naast andere dingen voor in huis en atelier ook schroefjes en draad kopen om ‘ophang’ aan de schilderijen te maken. Dezelfde man heeft mij destijds een paar keer geholpen en openlijk en ontzettend met mij geflirt. Aangezien ik al een Man had was ik daar niet gevoelig voor. Sowieso niet voor hem, maar wat deed hij zijn best.

Een poosje later ging ik weer naar de bouwmarkt, nu samen met Man. Hij recht op het doel af. Ik blijf staan om naar iets te kijken. Plots staat dezelfde verkoper naast mij, een en al glimlach. Of hij mij kan helpen. Ik vertel wat we nodig hebben en loop naar Man. De verkoper begrijpt en reageert ronduit lomp. Hij kijkt mij niet eens meer aan, richt zich met korte snauwerige uitleg tot Man. Die begrijpt er niets van. Naderhand heb ik de situatie uitgelegd en hebben we er samen om gelachen. ‘Eigenlijk een sneu typetje’ zegt Man, ‘hij laat zich erg kennen, baalt ervan dat hij geen kans bij jou maakt.’

En nu weer
En deze man van toen? Juist, hij komt bij de boortjes en boren. En ik wacht. Eenmaal klaar met de andere klant draait hij zich glimlachend om. Kijkt mij aan, zegt niets. Ik vertel wat ik wil. Hij probeert aardig te doen, maar is toch wel wat nukkig. Ik geloof echt dat hij mij herkent en zich het voorval ook herinnert. Uiteindelijk ontdooit hij een beetje. Pakt het apparaat zelfs uit, vertelt er iets over en geeft het mij in mijn handen. Ja, dit wil ik hebben en wil al gaan.
‘U vergeet de nietjes, die zitten er niet bij.’

Tja, nu ben ik niet oplettend, lol in de situatie heeft de overhand. Maar eindelijk, na vijf mannen, heb ik dan mijn nieter. Nu ‘op’ naar de zagerij.

Ook hier heb ik geduld nodig
En daar is het druk. Allemaal mannen. Dat ik lang moet wachten is mij wel duidelijk. Ik loop langs de schappen, bekijk de diktes van het board, weet wat ik wil. Het lang staan is een probleem, een stoel of bankje is er niet, dan maar zitten op een pak vloerdelen. Blijkbaar is dat een reden voor de mannen om te gaan praten.

‘Dat is beter hè, je kunt hier ook maar beter erbij gaan zitten.’
‘Ja, het duurt lang’, beaamt weer iemand anders.
‘Een vrouw alleen zie je niet zo vaak.’
En nog zo het een en ander aan uitspraken komt er voorbij. Ik hoor het glimlachend aan.

Een echtpaar, druk kibbelend. De man probeert een fors beladen kar in de goede richting te duwen, de vrouw ploft naast mij neer.
‘Ik kom hier niet graag. Echt een mannenwereld en zij denken dat wij vrouwen nergens iets van afweten. Nou, dan zijn ze bij mij verkeerd. Ik ben namelijk praktisch en heb ook een goede kijk op dingen en weet wat ik wil.’

Dat is een vrouw naar mijn hart. We raken in gesprek over hobby’s, over werk, over wat zij en haar man hier komen doen en wat kom ik dan in mijn eentje in een bouwmarkt doen? Maar dan ben ik aan de beurt.

Ik vertel de jongeman van de zagerij dat ik hardboard wil, ongeveer 8 mm dik, een plaat van zestig bij tachtig centimeter en of hij dat voor mij kan zagen.
‘Ja, dat moet wel lukken. Ik zal eens kijken wat ik hier nog heb staan.’
‘Mooi zachtboard, wel iets groter, maar dat kunt u voor een klein prijsje meenemen.’
‘Neen, ik wil geen zachtboard. Ik wil hardboard of iets anders stevigs.’
‘En deze dan, 12 mm dikte. Ook een mooi formaat, dan hoef ik geen nieuwe plaat te pakken.’
Mijn mond valt open. Een joekel van een plaat. Nog maar een keer uitgelegd wat ik wil, niets anders en niet dikker dan 9 mm.

Gelukt en naar huis
Als ik uit de zagerij kom, steekt de vrouw haar duim op. Zij heeft het gesprek gehoord en al tijdens ons gesprek samen begrepen dat ik schilder. Vraagt of ik een website heb en hoe die heet. Ik pak een visitekaartje uit de tas en geef het haar waarop een van de wachtende mannen zegt: ‘Zo, er wordt meteen gehandeld.’ Lachend loop ik naar de kassa.

Daar kost het nog veel moeite het adres van de klantenkaart te veranderen. Maar eindelijk is alles gelukt. Ruim 5 kwartier later sta ik weer buiten. Blij met mijn aankopen en met stof voor deze blogpost ga ik huiswaarts. Waarvoor ik de spullen uit de bouwmarkt in het atelier nodig heb is stof voor weer een andere blogpost. Later.

Bouwmarkt tacker hardboard ziekenhuis

Note: Zojuist een bericht van de huisarts. Geen nieuwe afwijkingen te zien. Een cadeautje. Wat kan het leven leuk zijn!

Schilderij eigen werk ‘Gestapeld’
Tweeluik in baklijst 2x 30×40 cm
Acryl op linnen

 

 

Vorig bericht
Het is in elk geval geen moment saai geweest
Volgend bericht
Rond de Lange Vlieter en plots terug in het verleden-In dit geval ongeveer zestig jaar

22 reacties. Reactie plaatsen

  • Mieke Schepens
    november 28, 2019 08:32

    Gefeliciteerd, Ellie! Ook mooie dingen komen zo nu en dan voorbij. Graag gelezen. Warme groet, Mieke

    Beantwoorden
  • Goed zo Ellie de aanhouder wint

    Beantwoorden
    • Agnes, zo is het! Jij kent mij wel een beetje en weet dat ik niet zomaar het bijltje erbij neergooi, ook niet in de bouwmarkt 😉

      Beantwoorden
  • Onderstaande reactie van Berna, in samenspraak gekopieerd en hier neergezet 😊

    Berna
    Mijl op zeven, zo’n bouwmarkt. Ik kom er alleen voor een paneeltje, net als jij, maar dan nog. Dikke rijen. Fijn dat de uitslag goed was Ellie. Toch altijd weer een geruststelling. Ook ik blijf maar hoesten. Herfsthoest noem ik het. Mooie ontmoeting met die man. Hij moest duidelijk zijn ei kwijt en jouw oor leek hem vertrouwd. Mooi compliment. Lieve groet <3

    Beantwoorden
  • Berna, het was eigenlijk een dag met een lach en een traan en heel mooi ❗️Dank voor je mooie reactie 😊

    Beantwoorden
  • Goed bericht dat er geen nieuwe afwijkingen zijn!
    En ja het heeft even geduurd maar uiteindelijk had je de tacker die je wilde hebben! xxx

    Beantwoorden
  • Anne Vellinga
    november 28, 2019 10:35

    verhalen liggen op straat (en in de bouwmarkt) ~ je moet ze wel zien en dan nog opschrijven.
    fijn dat je ons laat meegenieten van deze verhalen en big fijner dat de uitslag goed was, zucht van verlichting ~

    Beantwoorden
    • Ik kon niet anders dan dit uitstapje beschrijven, zo beladen als het begon, zo vol humor kreeg het een vervolg en zie, ook nog een blogpost! ‘Zucht van verlichting’ kun je wel zeggen, ben overgelukkig met deze uitslag en over het vervolg wordt nagedacht.

      Beantwoorden
  • Jannie Harmsen
    november 28, 2019 11:09

    Een leuk geschreven stuk Ellie en de Note het allermooist! 😉

    Beantwoorden
    • Dank je wel, Jannie. Een gekke dag, emoties van laag naar hoog en iets ertussenin, maar ook een dag waarover ik móest schrijven. 🌸

      Beantwoorden
  • Heerlijk verhaal vanuit een locatie waar ik dan weer niet graag kom. Niet zo gek als je weet dat ik geen flauw idee heb wat een tacker is.

    Beantwoorden
    • Mies, uit het ziekenhuis weg beviel mij zeer, in de bouwmarkt heb ik mij wel vermaakt! En in elk geval naar huis met een tacker op zak, dat was de bedoeling. Ik kan nietjes schieten 😉

      Beantwoorden
  • Heerlijk om je te lezen. Spreekt absoluut tot de verbeelding. Met een glimlach gelezen en de laatste zin is natuurlijk geweldig goed nieuw!!!! 🤗👍🏻😘

    Beantwoorden
    • Je had als proeflezer al een glimlach op je gezicht, je kent de locatie, je kent mij én je kent ‘flirtman’. Al met al genoeg om er beeld bij te hebben 🙂 en het goede nieuws een opluchting, de kers op de taart!

      Beantwoorden
  • Marleen Hansen
    november 29, 2019 08:28

    Gefeliciteerd Ellie. Fijne uitslag. Hilarische dag. Gewoon vaker naar de bouwmarkt. Groetjes Marleen

    Beantwoorden
  • Dank je wel, Marleen. Ben natuurlijk heel blij met de uitslag! En de bouwmarkt gaf alleen maar een cadeautje, stof voor deze post 🙂

    Beantwoorden
  • Goed bericht, kan me na zo’n gesprek wat trillende beentjes voorstellen. Sjans in de bouwmarkt 😂. Pak die maar mooi in 😉. Leuke blog!

    Beantwoorden
    • Marnel, wat leuk je hier ook te zien! Spanning en plezier, het lag die dag dicht bij elkaar! Stof voor de blogpost mooi meegenomen, onverwacht cadeautje❗️

      Beantwoorden
  • Dag Ellie,

    Leuk verhaal heb het met plezier gelezen.
    Veel vitamientjes nemen nu de winter voor de deur staat.
    Fijn dat alles goed gaat.
    Lieve groetjes Trudy

    Beantwoorden
  • Trudy, dank voor je leuke en ook lieve reactie. Fijn dat je het een plezierig stukje vond om te lezen! Ik probeer goed voor mezelf te zorgen, anders trekt Man aan de bel. En rust is daarbij ontzettend belangrijk. Mooi weekend, lieve groetjes!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden.

Menu