Pechvogels

Dagelijks leven, Herinneringen

Vijf jaar.

Rennend rondom de vijver bij de overburen. Ik glijd uit over het natte gras. Op mijn netvlies zie ik mijzelf, arm in gips en mitella. Gebroken.
Veertien jaar.
Onder begeleiding mag ik voor het eerst naar het jeugddansen. Dat is zo nu en dan in het dorp in een oud schoolgebouw. Als ik na afloop naar huis ga struikel ik over het rooster bij de voordeur. Een paar jongeren hebben het schuin omhoog gezet. Komend vanuit een verlichte gang het donker in is dat niet te zien. Alleen de knieën geschaafd, maar als ik na een paar dagen weer tegen een deur aanloop en de traptrede niet goed zie, mag ik naar de huisarts. Zware hersenschudding.
Vijf jaar geleden.
Fietsend met Man. Op de stoeprand, hand in hand, twee kleintjes. Ik twijfel of ik door zal fietsen, maar het lijkt erop dat zij blijven staan. Op het moment dat ik voorbijga stappen zij toch van de stoep af. Probeer hen nog te ontwijken en de fiets overeind te houden. Dat lukt niet. Val met het achterhoofd op de stoep. Een vrouw schiet te hulp. Zij raapt de fiets van de grond, Man helpt mij overeind. Gelukkig is ‘thuis’ dichtbij. Daar komen de misselijkheid en de tranen. Lichte hersenschudding.
De laatste vier weken.
Zus stapt op haar fiets, glijdt van het pedaal af en valt. Probeert onder de fiets uit te komen wat niet gemakkelijk is. Haar pols in een vreemde hoek. Gebroken. Veel pijn, morfine en een operatie later gaat het nu wat beter.
A ontwijkt een auto. Gooit het stuur naar rechts. Valt. Blijkt zij goddank ‘alleen maar’ gekneusde ribben te hebben. Zou niet in haar schoenen willen staan. Uit eigen ervaring weet ik hoeveel pijn dat doet. Dat is weer een ander verhaal.
T trekt koffer achter zich aan. Haar voeten en benen worden erdoor geraakt. Zij valt. Ontzettend veel pijn. Wordt met een ambulance naar een ziekenhuis vervoerd. Schouder uit de kom.
V mist de laatste traptrede. Kan zich staande houden, maar haar voet slaat naar buiten om. Enkel op drie plaatsen gebroken.
M op fiets. Schrikt, slingert en valt. Komt onder zijn fiets terecht. Opstaan lukt niet. Gelukkig helpen omstanders hem. Gekneusde ribben.
D op zeilboot struikelt. Valt overboord. Iemand die het ziet gebeuren springt hem onmiddellijk achterna. Na de eerste poging komt hij weer alleen boven water. Na de tweede poging komen zij gelukkig samen boven water. Het slachtoffer had voor een moment het bewustzijn verloren.
De bloem op de foto voor deze pechvogels. Dat zij zich snel weer kwiek voelen.

Bewaren

Vorig bericht
‘Flexibel
Volgend bericht
Mannen van Mars – Vrouwen van Venus

19 reacties. Reactie plaatsen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden.

Menu